Για δεςςς εδωωω ψηλούλι...αχχαχαα
Ήμουν και εγώ εκεί στην Πλατεία συντάγματος......
Η πορεία ξεκίνησε σαν χείμαρρος, κινούμενη από παλμό, ωθούμενη από τα νέα μέτρα της κυβέρνησης.
Στην πρώτη γραμμή διέκρινα τον Μάκη, δεν ξέρω τι δουλειά κάνει, τόσα χρόνια συνδικαλιστή τον ξέρ......ω.

Δίπλα του η ξαδέρφη μου η Μάρθα από τα 37 της συνταξιούχος ! γιατί είχε κλείσει 15 ετία στον Ευαγγελισμό με ανήλικο τέκνο.

Μαζί της η φίλη της η Στέλλα, που 30 χρόνια τώρα έπαιρνε σύνταξη σαν άγαμη θυγατέρα.

Παραδίπλα ο Στάθης, η εθελουσία από τον ΟΤΕ του είχε αποφέρει 120.000 ευρω !!και τώρα αγωνιζόταν στο ψάρεμα.

Μαζί και ο Κώστας 46 χρονών, πυροσβέστης, που έχει καταθέσει εδώ και ένα μήνα τα χαρτιά του για σύνταξη (είχε προλάβει να κατοχυρώσει, λέει) και περιμένει και κάποιο χοντρό εφάπαξ.

Δίπλα τους ο θειος μου, δεξιός από σοι, που κατεβαίνει σε πορείες μόνο όταν είναι το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση.

Και από κοντά τα δυο αδέρφια: ο Στέλιος, που του είχε βάλει το κόμμα τα 2 παιδιά στο Δημόσιο, και ο Γρήγορης, που έπαιρνε τα έργα του Δήμου υπερτιμολογημένα λόγω γνωριμιών.

Πίσω, στην δεύτερη σειρά, ακολουθούσε ο Γιάννης, πατέρας: εδώ και κάτι μήνες έκανε εξάσκηση του νέου νόμου περί αδείας και του πατέρα στο Δημόσιο, αγκαλιά με την γυναίκα του την Μάρω, που με τρεις γέννες είχε να πατήσει στην δουλειά της 3 χρόνια.

Και από κοντά ο Μιχάλης. Εργολάβος με συνεργείο 27 ανασφάλιστους αλλοδαπούς πακιστανούς και.. -3 - έλληνες.

Στα δεξιά τους ο Λάκης: φοιτητής ετών 32 !! παρέα με τον Γιώργο, γιατρό , τον επονομαζόμενο και "ταχυδρόμο" από τα φακελάκια.

Μαζί τους και ο Θόδωρος, γιατρός του ΙΚΑ, που στο ιδιωτικό του ιατρείο δεν έκοβε ποτέ του αποδείξεις, με τον Κυριάκο της Εφορίας, που δεν είχε δει ποτέ του παράβαση τα τελευταία 6 χρόνια...

Και φυσικά δεν θα έλειπε και ο Βασίλης, λιμενικός, πρώτος ταβλαδόρος στο τελωνείο.

Να και ο Μηνάς, που είχε ξεχάσει πότε έκοψε το τελευταίο του τιμολόγιο, μαζί με τον Ορέστη επιδοτούμενο χρόνια αγρότη, που δεν ήξερε πού ήταν τα χτήματα του.

Όλοι μαζί με άλλους τόσους σήκωσαν τα χέρια ψηλά και με σφιγμένες τις γροθιές βροντοφώναξαν,"Κάτω τα χέρια απ'' τα ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ !"

Ο Στέφανος, αδερφικός μου φίλος, άνεργος οικοδόμος με κοίταξε με γουρλωμένα μάτια:

"-Ρε, συ , εμείς εδώ τι κάνουμε ?"

"-Έλα, ντε! Βρε, μήπως τελικά "μαζί τα φάγαμε ?" !!!!!

Ένας δικηγόρος αγόρασε ένα πακέτο πούρα και τα ασφάλισε αμέσως με ασφάλεια πυρός από κάθε αιτία! ...

(ΠΑΡΑΛΟΓΟ)

Έπειτα από μερικούς μήνες που κάπνισε τα πούρα, ζήτησε από την ασφαλιστική εταιρεία αποζημίωση για τη ζημιά που προκλήθηκε στα πούρα του από τη φωτιά! ...

(ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΟ)

Φυσικά, η εταιρεία αρνήθηκε να πληρώσει, με το επιχείρημα ότι ο δικηγόρος απλώς είχε καταναλώσει τα πούρα του με το συνηθισμένο - για πούρα - τρόπο ...

(ΛΟΓΙΚΟ)

Ο δικηγόρος όμως κατέθεσε αγωγή και το δικαστήριο τον δικαίωσε! ...

(ΠΑΡΑΝΟΪΚΟ)

Το δικαστήριο ισχυρίστηκε ότι, όντως, το αίτημα είναι θρασύτατο αλλά τα πούρα είχαν νόμιμα ασφαλιστεί κατά οποιασδήποτε μορφής πυρός! ...

(ΓΕΛΟΙΟ)

Η ασφάλεια αναγκάστηκε να πληρώσει 15.000 δολάρια (!!!).

(ΚΟΥΛΟ)

Έπειτα από λίγο, ωστόσο, η ασφάλεια μήνυσε το δικηγόρο για εμπρησμό! ...

(ΑΠΑΙΧΤΟ)

Εφ' όσον ο ίδιος είχε δηλώσει ότι είχε βάλει φωτιά στα πούρα κατηγορήθηκε και κρίθηκε ένοχος από ΤΟ ΙΔΙΟ δικαστήριο ''εκούσιου εμπρησμού ασφαλισμένης περιουσίας'', καταδικάστηκε σε 2 χρόνια φυλάκιση χωρίς αναστολή και υποχρεώθηκε να πληρώσει πρόστιμο 24.000 δολάρια!!!

(ΛΟΓΙΚΟΤΑΤΟ)

Αμερική, Αμερική είσαι μια χώρα μαγική. (που λέει και το άσμα)

Ο ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΒΛΑΨΕ, ΜΑΣ ΑΚΟΝΙΖΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ

Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε κάποιον με μισθό 1000 ευρώ. Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού του, ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του.
Βάσει ποιας λογικής θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα αφήνατε τον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει;
Γιατί προσπαθείτε να πάρετε τα 100 και όχι τα 500;

Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει με το ΔΝΤ.

Είδα στο διαδίκτυο τον κατάλογο με τα χρέη όλων των χωρών της γης. Ενδεικτικά:

-Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.

-Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο 188% του ΑΕΠ της.

-ΟΙ ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 94% του ΑΕΠ της.

Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος

Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:

Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;

Ερώτηση 2. Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να " ξετινάξει" μία χώρα;

Ερώτηση 3. Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;

Ερώτηση 4. Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;

Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;
Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Γνωστός μου μετακόμισε στην Νορβηγία πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι «έπαθε» εκεί:
α) Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε 2.500 ευρώ τον μήνα μισθό!
β) Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν «ψυχικά κουρασμένος» και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών!
γ) Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές.
δ) Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα!

Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς;

Ερώτηση 7. Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του; (Και σε ποιόν τα χρωστάει τελικά;;;;)

Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;

Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;

Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;


Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος;

Ολόκληρος ο κατάλογος με τα χρέη παγκοσμίως βρίσκεται εδώ: http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_external_debt

Όταν το 1937 ο Γερμανός πάστορας Martin Niemoller (Μάρτιν Νίμελερ), έγραφε
ένα ποίημα, όπου περιέγραφε τις συνέπειες τής «απάθειας» του για τα όσα
διαδραματίζονταν στην Ναζιστική Γερμανία, αμφιβάλω εάν καταλάβαινε ότι στην
ουσία περιέγραφε «Το σύνδρομο του Θεατή» και τη διαχρονικά γενικευμένη
απόδοσή του σε όλες τις μορφές του κοινωνικού και πολιτικού βίου.
Περιέγραφε βιωματικά ο Martin Niemoller:

"Στη Γερμανία οι ναζιστές πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές κι εγώ δεν
μίλησα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Μετά ήρθαν για τους Εβραίους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν
συνδικαλιστής.
Μετά ήρθαν για τους καθολικούς, εγώ ήμουν προτεστάντης και γι' αυτό δεν
μίλησα.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε δεν είχε μείνει πια κανείς, να μιλήσει για
κανέναν."


Σήμερα, παραφρασμένο θα μπορούσε να αποδοθεί, για όσα διαδραματίζονται στη
χώρα μας:

«Πρώτα ήρθαν για τους stagers κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν stager.
έπειτα ήρθαν για τους συνταξιούχους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν
συνταξιούχος.
Κατόπιν ήρθαν για τους δημοσίους υπαλλήλους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν
ήμουν δημόσιος υπάλληλος.
Στη συνέχεια ήρθαν για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους και πάλι εγώ δεν μίλησα
γιατί δεν ήμουν ιδιωτικός υπάλληλος.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε πια, δεν είχε απομείνει κανείς για να
μιλήσει.»


Αλλά το ίδιο παραφρασμένο θα μπορούσε να αποδοθεί, από τον κάθε Ευρωπαίο:

"Πρώτα ήρθαν για την Ελλάδα και εγώ δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν Έλληνας.
Έπειτα ήρθαν για την Ιρλανδία κι εγώ δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν Ιρλανδός.
Μετά ήρθαν για την Πορτογαλία κι εγώ δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν Πορτογάλος.
Στη συνέχεια ήρθαν για την Ισπανία και την Ιταλία και πάλι δεν μίλησα, γιατί
δεν ήμουν ούτε Ισπανός, ούτε Ιταλός.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε πια, δεν είχε απομείνει κανείς για να
μιλήσει".


Αξιολογείστε πόσες μορφές της ατομικότητάς σας και του κοινωνικοπολιτικού
σας βίου ακουμπούν!!!...

Χημική ανάλυση της γυναίκας

Στοιχείο: Γυναίκα
Σύμβολο: Wo
Εφευρέτης: Αδάμ
Ατομική μάζα: Αποδεκτή στα 53,6 κιλά, αλλά κυμαίνεται μεταξύ 40 και 200 κιλά.
Γεωγραφική εμφάνιση: Άφθονες ποσότητες σε όλες τις αστικές περιοχές

Φυσικές ιδιότητες:

Επιφάνεια συνήθως καλυμμένη με μπογιά.
Δεν βράζεται με τίποτε, ωστόσο παγώνει στιγμιαία χωρίς κανένα προφανή λόγο.
Λιώνει κάτω από ειδική μεταχείριση.
Πικρή αν χρησιμοποιηθεί με λανθασμένο τρόπο.
Βρίσκεται στην φύση σε διάφορες καταστάσεις από παρθένο μέταλλο μέχρι συνηθισμένο ορυκτό.
Υποχωρεί αν δεχθεί πίεση στα σωστά σημεία.

Χημικές ιδιότητες:

Έλκεται πολύ ισχυρά από τον χρυσό, ασήμι και μία τεράστια γκάμα πολυτίμων λίθων.
Απορροφάει τεράστιες ποσότητες ακριβών ουσιών.
Μπορεί να εκραγεί στιγμιαία χωρίς κάποιο προειδοποιητικό σημάδι.
Αδιάλυτη σε υγρά, αλλά η δράση της αυξάνεται με την χρήση αλκοόλ.
Ο πιο ισχυρός χρηματο-μειωτικός παράγοντας στο σύμπαν.

Χρήσεις:

Σαν διακοσμητικό στοιχείο, κυρίως μέσα σε σπορ αμάξια.
Ισχυρός παράγοντας μείωσης του άγχους.
Ισχυρός παράγοντας καθαρισμού.

Εργαστηριακές δοκιμές:

Αγνό δείγμα γίνεται ροζ αν βρεθεί στην φύση.
Παίρνει πράσινο χρώμα αν τοποθετηθεί δίπλα σε ένα ανώτερο δείγμα.

Κίνδυνοι:

Ιδιαίτερα επικίνδυνη εκτός και αν χειρίζεται από έμπειρα χέρια.
Παράνομη η κατοχή άνω της μίας, αν και μπορούν να συνυπάρχουν αρκετές αρκεί τα δείγματα να μην έρχονται σε επαφή το ένα με το άλλο.

Τηλεφωνικός διάλογος μάνας με γιό που σπουδάζει σε Πανεπιστήμιο της περιφέρειας

- Έλα, μαμά!

- Έλα παιδί μου, που χάθηκες;

- Που χάθηκα, χτες βράδυ μιλήσαμε.

- Από χτες βράδυ μέχρι σήμερα ξέρεις πόσα μπορούν να συμβούν; Ένα λεπτό θέλει να γίνει το κακό!

- Να σε παίρνω δηλαδή κάθε ΕΝΑ λεπτό;

- Λέω παιδί μου. της Μαρίας δεν πήγε για σοκοφρέτα απ' το περίπτερο και του 'σπασε το πόδι το αγροτικό;

- Δεν τρώω σοκοφρέτες!

- Σκούφο φοράς;

- Μες στο σπίτι, πας καλά;

- Γιατί, φοράς έξω απ' το σπίτι;

- Κανένα παιδί δεν φοράει σκούφο!

- Δεν με νοιάζει τι κάνουν τα άλλα παιδιά, το δικό μου με νοιάζει! Να φοράς σκούφο και να καλύπτεις και τα αυτιά, από τα αυτιά κρυώνει ο άνθρωπος!

- Δεν κάνει κρύο!

- Μια ζωή «δεν κάνει κρύο» και μια ζωή έτρεχα για αντιπυρετικά! Μυαλό δεν θα βάλεις ποτέ, κοτζάμ άντρας είσαι πια!

- Άσε με, ξέρω τι κάνω!

- Την τύφλα σου ξέρεις, μικρό παιδί είσαι ακόμα!

- Τι είμαι τελικά ρε μάνα, κοτζάμ άντρας ή μικρό παιδί;

- Τα γάντια τα μάλλινα τα φοράς; Από τα χέρια κρυώνει ο άνθρωπος!

- Τα φοράω!

- Δεν τα φοράς, ψέματα μου λες για να με ξεφορτωθείς! Πες μου τώρα ότι περπατάς και ξυπόλητος στα μωσαϊκά, από τα πόδια κρυώνει ο άνθρωπος!

- Μάνα δεν είμαι στην Αλάσκα, στα Γιάννενα είμαι!

- Ο Θοδωρής Κολυδάς είπε ότι έχει κρύο στα Γιάννενα!

- Κι εγώ ο Θανάσης Ηλιόπουλος σου λέω ότι ΔΕΝ έχει κρύο στα Γιάννενα!

- Και γιατί να πιστέψω εσένα και όχι τον επιστήμονα;

- Γιατί ο επιστήμονας δε ζει στα Γιάννενα!

- Τουλάχιστον το φερμουάρ του μπουφάν σου μέχρι επάνω να το σηκώνεις! Όχι να αφήνουμε τα λαιμά έξω, από τα λαιμά κρυώνει ο άνθρωπος!

- Ναι μάνα! Ναι, ναι, ναι! Έξω έχει 20 βαθμούς κι ο τρελός του χωριού θα κυκλοφορεί στην πόλη με γάντια, σκούφο, κασκόλ, μπουφάν κι ένα αερόθερμο αγκαλιά! Να γελάσουν λίγο και οι πικραμένοι που τους κόβουν την επικουρική!

- Θα σου στείλω με το ΚΤΕΛ γεμιστά που σου αρέσουν!

- Δε μου αρέσουν τα γεμιστά!

- Τι λες τώρα; Μικρός τα έτρωγες σαν τρελός, φώναζες «τέλω γεμιτά, τέλω γεμιτά», σαν να σ' ακούω, μανάρι μου μωρέ, πουλάκι μου εσύ, τι καλό παιδί που ήσουνα, με τα ωραία σου τα μαλλάκια, με τις μπουκλίτσες σου. λούστηκες;

- Τι λες τώρα; Από το λούσιμο κρυώνει ο άνθρωπος!

- Γεμιστά σου 'βαλα μπόλικα να τρατάρεις και τον καθηγητή σου, εξετάσεις έρχονται!

- Μάνα, σε χάνω!

- Γιατί παιδί μου, τι έχω και μου το κρύβετε;

- Όχι, σε χάνω λέω, δεν έχω σήμα. Άντε γεια.

- Το κινητό είναι φορτωμένο;

- Και το κινητό είναι φορτωμένο κι εγώ επίσης!

- Φορτωμένο να το 'χεις για την κακιά στιγμή. Της Καλλιόπης η Μαρία.

- Μάνα, σε κλείνω.

- Να σου στείλω το εσωθερμικό το σώβρακο; Και να αλλάζεις κάθε μέρα. Του Προκόπη ο Αντωνάκης ξεράθηκε στο Μετρό και ήτανε με τρύπιο μποξεράκι, ρεζίλι έγινε η μάνα του!

- Μάνα, έλεος, λυπήσου με, δεν αντέχω άλλο!

- Άμα δε στα πω εγώ, ποιός θα στα πει, ο ξένος;

- Κάθε μέρα, κάθε μέρα, κάθε μέρα ΓΙΑΤΙ το κάνεις αυτό; Και κυρίως ΠΩΣ το κάνεις αυτό;

- Αγόρι μου, μάνα είναι μόνο μία!

- Ευτυχώς μάνα! Ευτυχώς! Δεν θ' άντεχα και δεύτερη!

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)


Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά 'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.



Δυστυχία σου, Ελλάς,

με τα τέκνα που γεννάς!

Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,

τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Είναι ένας φορτηγατζής και γυρνάει σπίτι του.
Στον δρόμο του, συναντάει ένα κόκκινο ανθρωπάκι που του λέει:
- Είμαι ο μικρός κόκκινος μαλάκας, και διψάω πάρα πολύ.
Έτσι ο φορτηγατζής...
του δίνει να πιει ότι είχε.
Μετά συναντάει ένα κίτρινο ανθρωπάκι που του λέει:
- Είμαι ο μικρός κίτρινος μαλάκας, και πεινάω πάρα πολύ.
Έτσι ο φορτηγατζής του δίνει να φάει ότι είχε.
Μετά συναντάει ένα πράσινο ανθρωπάκι που του λέει:
- Είμαι ο μικρός πράσινος μαλάκας, και είμαι πολύ κουρασμένος. Πήγαινέ με σπίτι μου.
Τον πάει ο φορτηγατζής στο σπίτι του.
Μετά συναντάει ένα μπλε ανθρωπάκι:
- Ναι ξέρω, λέει ο φορτηγατζής. Είσαι ο μικρός μπλε μαλάκας. Τι θέλεις;
- Αδεια και δίπλωμα, παρακαλώ!